Ciąg dalszy :
"Na niebie widoczne łuny pożarów wywołanych podczas walk .
3 września kurierzy rozwozili po wszystkich miejscowościach powiatu przygotowane wcześniej kartki żywnościowe , także każdy mógł już w poniedziałek zaopatrzyć się w racjonowane przydziały żywności .
Sytuacje była poważna.Wieczorem kiedy rozeszły się wieści o licznych oddziałach polskich mających zaatakować nasz powiat , tylko dzięki działaniom naszego dowództwa polegającym na zbudowaniu zapór ulicznych przy szpitalu dla umysłowo chorych , w miejscowości Mosty i Nowa Wieś Lęborska zniweczono polskie zamiary ataku .Przy całej powadze ówczesnej sytuacji panował żelazny spokój ,i przeświadczenie o bezpieczeństwie ludności niemieckiej zagwarantowanym przez nasze wojska.
3 września rząd angielski złożył naszemu rządowi ultimatum o natychmiastowym zaprzestaniu walk inaczej Anglia wypowie Niemcom wojnę . Nota spotkała się ze zdecydowana naszą odmową.W ten sposób Anglia wypowiedziała nam wojnę . O godzinie 17 również Francja zrobiła to samo .Armia niemiecka parła bardzo szybko do przodu.W międzyczasie nasi żołnierze dotarli do Bożegopola
i w godzinach rannych 9 września osiągnęli Wejherowo , kiedy to od Łówcza do Cewic ,i Kniewa aż do Morza Bałtyckiego wymarsz nastąpił dopiero w dalszej części dnia.7 Września nasze oddziały dotarły do miejscowości Luzino leżącej pomiędzy Lęborkiem a Wejherowem i zajęły wieś .W przeddzień do Luzina dotarł jeden z oddziałów ,któremumiejscowa ludność przygotowała serdeczne powitanie.
Zarządca mleczarni Stutzky wywiesił flaga ze swastyką w nocy z 6 na 7 września po wyjściu niemieckich udziałów ze wsi wyszli ze swoich kryjówek w lesie polscy bandyci i zaczęli się mścić na volksdeutschach.
Stutzky został wywleczony z łóżka i bestialsko zamordowany , jego zona na szczęście zdążyła uciec.Najpierw rozpruto mu brzuch a potem oddano do niego 8 strzałów .Podczas wymiany ognia w Bukowinie
jeden z naszych żołnierzy został lekko ranny w kolano i dostał się do niewoli . Dzień później odnaleziono jego zmasakrowane zwłoki w lesie , na brzuchu wycięto mu bagnetem dziurę wielkości dłoni. To tylko kilka z wielu przykładów prowadzenia wojny przez Polaków , wielu naszych żołnierzy mogłoby opowiedzieć jeszcze więcej straszniejszych przeżyć w walce z Polakami .Pod koniec pierwszego tygodnia wojny nasze wojska były już w głębi wrogiego kraju i odnosili liczne sukcesy w walkach.Wkrótce do Lęborka zaczęły przybywać transporty z rannymi żołnierzami , umieszczano ich w szpitalu Joanitów ,w kilku miejscach powstały posterunki czerwonego krzyża zajmujące się głównie rannymi ostatnie już tylko przy dworcu i Wzgórzu Wilhelma.
Lęborski czerwony krzyż z pomocnicami pracował w Wejherowie i Pucku .W Wejherowie postała ze wzgledu na niesprzyjającą aurę hala w której opatrywano rannych .
| Załączniki: |
|
Komentarz: Powitanie Hitlera w Gdańsku 19.09.1939 rok MAIL0016.JPG [ 21.95 KiB | Przeglądany 4842 razy ] |
!