Tylko to co juz pisalem na forum.
Okonek pisze:
Wracajac do walk w tamtej okolicy ...
W zeszlym roku udalo mi sie zdobyc drugi tom Autobiografi Jana Grezlikowskiego. Pierwszy nie ukazal sie wielkim nakladem i zostal rozdany tylko pomiedzy znajomych. Czytalem ale nie posiadam ani orginalu ani kopii. Autor opisuje w nich swoje zycie. Urodzil sie w Wierzchucinie i to jemu poswiecony jest prawie caly pierwszy tom. Teraz w drugim znalazlem opis wkroczenia Rosjan do Wierzchucina, ktory to uslyszal od napotkanej w Danii ( przebywal tam w obozie ) mieszkanki Choczewa:
"Po nowym roku przywieziono do naszego obozu dalszych uchodzcow. Byla wsrod nich dziewczyna, ktora zapisala sie do naszej klasy. nazywala sie Sieghilde Noeske. Nazwisko mi nic nie mowilo. Dopiero, gdy prof. Zitterstein zapytal ja , skad pochodzi, nastawilem uszu. Okazalo sie, ze mieszkala w Choczewie .......................................................
Uciekala z rodzicami 5 marca w ostatniej chwili przed wkroczeniem Rosjan do jej rodzinnej wsi. Wedlug jej relacji, Rosjanie zblizali sie czolgami ( okolo 15 sztuk ) szosa, czyli dzisiejsza droga glowna nr. 213 , ale nie ze wschodu czyli ze strony Wierzchucina, lecz z zachodu, mniej wiecej z kierunku wsi Wicko ( po niem. Vietzig ). Nastepnie jechali dalej ta sama droga w strone Wierzchucina. Przed moja wsia rodzinna byla barykada przeciwpancerna i niemcy zniszczyli ponoc 5 z nadjezdzajacych rosyjskich czolgow. Pozostale czolgi, okrazajac barykade, jadac polami i lasem, skierowaly sie do Wierzchucina. Kol. Sieghilde twierdzila, ze do tego momentu wierzchucinianie byli jeszcze na miejscu i dopiero, gdy wioska zostala ostrzelana przez Rosjan uciekli wspomniana droga w kierunku Zarnowca. Most na Piasnicy, laczacej jezioro z morzem , zostal wysadzony w powietrze. Czolgi nieprzyjacielskie ostrzeliwaly z lak uciekajacych droga 213. Na szczescie nie wyrzadzily duzo strat, gdyz wiekszosc pociskow przelatywala nad szosa ........................"
W dalszej czesci autor opisuje otrzymanie listu z domu a w nim :
"Matka opisala mi m.in. walke jaka toczyla sie wokol Wierzchucina, gdy Rosjanie zajmowali wies. Jej wersja nie odbiegala w zasadzie od wersji kol.Sieghilde. Rodzice nie uciekali w kierunku Zarnowca, czyli na wschod lecz na Wybudowanie Wierzchucinskie. W samym Wierzchucinie zniszczono w czasie walk 5 budynkow mieszkalnych. Wieza kosciola zostala trafina akurat w tym momencie, gdy ksiadz Radomski z panem Warschkau wywieszali biala flage na kosciele. Im na szczescie nic sie nie stalo. Pan Warschkau zostal w tym samym dniu zatrzymany przez Rosjan i od tego dnia sluch o nim zagina........................................"
Nie moge tego potwierdzic bo moja rodzina juz pare dni wczesniej ukryla sie w miejscowosci Toliszczek. Ciekawi mnie czy slynne 88-ki spod Zarnowca i Lubkowa wlaczyly sie do opisanej walki z czolgami ? No i gdzie miala miejsce ta barykada ? Z opowidan starszych wiem , ze wielu poleglych Rosjan zalegalo na polach w strone cmentarza i Sluchowa. Ale o czolgach nic wczesniej nie slyszalem
W zeszlym roku udalo mi sie zdobyc drugi tom Autobiografi Jana Grezlikowskiego. Pierwszy nie ukazal sie wielkim nakladem i zostal rozdany tylko pomiedzy znajomych. Czytalem ale nie posiadam ani orginalu ani kopii. Autor opisuje w nich swoje zycie. Urodzil sie w Wierzchucinie i to jemu poswiecony jest prawie caly pierwszy tom. Teraz w drugim znalazlem opis wkroczenia Rosjan do Wierzchucina, ktory to uslyszal od napotkanej w Danii ( przebywal tam w obozie ) mieszkanki Choczewa:
"Po nowym roku przywieziono do naszego obozu dalszych uchodzcow. Byla wsrod nich dziewczyna, ktora zapisala sie do naszej klasy. nazywala sie Sieghilde Noeske. Nazwisko mi nic nie mowilo. Dopiero, gdy prof. Zitterstein zapytal ja , skad pochodzi, nastawilem uszu. Okazalo sie, ze mieszkala w Choczewie .......................................................
Uciekala z rodzicami 5 marca w ostatniej chwili przed wkroczeniem Rosjan do jej rodzinnej wsi. Wedlug jej relacji, Rosjanie zblizali sie czolgami ( okolo 15 sztuk ) szosa, czyli dzisiejsza droga glowna nr. 213 , ale nie ze wschodu czyli ze strony Wierzchucina, lecz z zachodu, mniej wiecej z kierunku wsi Wicko ( po niem. Vietzig ). Nastepnie jechali dalej ta sama droga w strone Wierzchucina. Przed moja wsia rodzinna byla barykada przeciwpancerna i niemcy zniszczyli ponoc 5 z nadjezdzajacych rosyjskich czolgow. Pozostale czolgi, okrazajac barykade, jadac polami i lasem, skierowaly sie do Wierzchucina. Kol. Sieghilde twierdzila, ze do tego momentu wierzchucinianie byli jeszcze na miejscu i dopiero, gdy wioska zostala ostrzelana przez Rosjan uciekli wspomniana droga w kierunku Zarnowca. Most na Piasnicy, laczacej jezioro z morzem , zostal wysadzony w powietrze. Czolgi nieprzyjacielskie ostrzeliwaly z lak uciekajacych droga 213. Na szczescie nie wyrzadzily duzo strat, gdyz wiekszosc pociskow przelatywala nad szosa ........................"
W dalszej czesci autor opisuje otrzymanie listu z domu a w nim :
"Matka opisala mi m.in. walke jaka toczyla sie wokol Wierzchucina, gdy Rosjanie zajmowali wies. Jej wersja nie odbiegala w zasadzie od wersji kol.Sieghilde. Rodzice nie uciekali w kierunku Zarnowca, czyli na wschod lecz na Wybudowanie Wierzchucinskie. W samym Wierzchucinie zniszczono w czasie walk 5 budynkow mieszkalnych. Wieza kosciola zostala trafina akurat w tym momencie, gdy ksiadz Radomski z panem Warschkau wywieszali biala flage na kosciele. Im na szczescie nic sie nie stalo. Pan Warschkau zostal w tym samym dniu zatrzymany przez Rosjan i od tego dnia sluch o nim zagina........................................"
Nie moge tego potwierdzic bo moja rodzina juz pare dni wczesniej ukryla sie w miejscowosci Toliszczek. Ciekawi mnie czy slynne 88-ki spod Zarnowca i Lubkowa wlaczyly sie do opisanej walki z czolgami ? No i gdzie miala miejsce ta barykada ? Z opowidan starszych wiem , ze wielu poleglych Rosjan zalegalo na polach w strone cmentarza i Sluchowa. Ale o czolgach nic wczesniej nie slyszalem
. Nie było nawet łuski. Z reguły opowiadały te historie osoby, które w tamtym czasie były dziećmi, więc może to jest powód wyolbrzymiania strat.